ਹੁਣ ਤਾਂ ਸੌਂ ਜਾਓ

ਗੁਰਦੀਪ ਸਿੰਘ ਭਮਰਾ

ਮੈਂ ਕਿਹਾ ਤਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਹੁਣ ਤਾਂ ਸੌਂ ਜਾਓ
ਹਨੇਰੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਵੀ ਨੀਂਦ ਆਈ ਹੈ ਸੌਂ ਜਾਓ
ਮੈਂ ਕਿਹਾ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਹੁਣ ਤਾਂ ਸੌਂ ਜਾਓ
ਹਵਾ ਪਾਉਂਦੀ ਰਹੀ ਬਾਤਾਂ ਅਸੀਂ ਸੁਣਦੇ ਰਹੇ ਸਾਰੇ
ਕਦੀ ਕੋਈ ਗੀਤ ਗਾਇਆ ਉਸ ਨੇ ਲੋਰੀ ਕਦੇ ਗਾਈ
ਸੁਣਾਈ ਬਾਤ ਉਸ ਮੇਰੀ ਹੁੰਗਾਰੇ ਵੀ ਭਰੇ ਸਭ ਨੇ
ਕਿਹਾ ਹੁੰਗਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਹੁਣ ਤਾਂ ਸੌਂ ਜਾਓ
ਹਨੇਰੀ ਰਾਤ ਨੇ ਪ੍ਰਭਾਤ ਦੀ ਗੋਦੀ ਚ’ ਬਹਿਣਾ
ਤੇ ਫਿਰ ਸੂਰਜ ਦੀ ਅੱਖ ਦਾ ਸੇਕ ਇਸ ਤੋਂ
ਜਰ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ
ਇਹ ਲੰਮੀ ਰਾਤ ਵੀ ਮੁਕਣ ਤੇ ਆਈ ਹੈ
ਕਿ ਸੌਂ ਜਾਓ
ਮੈਂ ਕਿਹਾ ਤਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਹੁਣ ਤਾਂ ਸੌਂ ਜਾਓ

ਅਜੇ ਪੈਂਡਾ ਸਮੇਂ ਦਾ ਢੇਰ ਬਾਕੀ ਹੈ
ਅਜੇ ਮੰਜ਼ਲ ਨਹੀਂ ਦੇਖੀ ਅਜੇ ਰਾਹਵਾਂ ਚ’ ਹਾਂ ਸਾਰੇ
ਅਜੇ ਝੱਖੜ ਤੂਫਾਨਾਂ ਦੀ ਵੀ ਸੁਣਨੀ ਬਾਤ ਹੈ ਬਾਕੀ
ਅਜੇ ਲੰਮਾ ਬੜਾ ਪੈਂਡਾ
ਅਜੇ ਕੁਝ ਰਾਤ ਹੈ ਬਾਕੀ
ਮੈਂ ਕਿਹਾ ਛਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਹੁਣ ਤੇ ਸੌਂ ਜਾਓ
ਹਨੇਰੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਵੀ ਨੀਂਦ ਆਈ ਹੈ ਕਿ ਸੌਂ ਜਾਓ

ਮੈਂ ਕਿਹਾ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਹੁਣ ਤਾਂ ਸੌਂ ਜਾਓ

ਇਹ ਰੀਝਾਂ ਥੱਕ ਕੇ ਆਕੀ ਨਾ ਹੋ ਜਾਵਣ
ਇਹ ਸਧਰਾਂ ਲੂੰਹਦੀਆਂ ਬਾਗ਼ੀ ਨਾ ਹੋ ਜਾਵਣ
ਵਰਾਈਆਂ ਨੇ ਅਜੇ ਇਹ ਰੋਂਦੀਆਂ ਸੀ ਇਕ ਮੁਦਤ ਤੋਂ
ਅਜੇ ਰੌਲਾ ਨਾ ਪਾਓ ਹੁਣ ਤਾਂ ਸੌਂ ਜਾਓ
ਮੈਂ ਕਿਹਾ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਹੁਣ ਤਾਂ ਸੌਂ ਜਾਓ
ਮੈਂ ਕਿਹਾ ਤਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਹੁਣ ਤਾਂ ਸੌਂ ਜਾਓ।

ਗ਼ਜ਼ਲ

ਗ਼ਜ਼ਲ

ਗੁਰਦੀਪ ਸਿੰਘ ਭਮਰਾ

ਗ਼ਰੀਬੀ ਗਲਾਂ ਦੀ ਫਕੀਰੀ ਨਾ ਹੁੰਦੀ।
ਉਹਦੀ ਜੇਬ ਵਿੱਚ ਜੇ ਅਮੀਰੀ ਨਾ ਹੁੰਦੀ।

ਬੜੀ ਸਾਵੀਂ ਸਾਵੀਂ ਜੇ ਦੁਨੀਆ ਬਣਾਉਂਦਾ

ਇਹ ਮੀਰੀ ਨਾ ਹੁੰਦੀ ਤੇ ਪੀਰੀ ਨਾ ਹੁੰਦੀ।

ਹੁੰਦੀ ਵੰਡ ਕਾਣੀ ਨਾ ਕਿਧਰੇ ਵੀ ਜੇ ਕਰ

ਉਹਦੇ ਹੱਥ ਮੇਰੀ ਜੰਜ਼ੀਰੀ ਨਾ ਹੁੰਦੀ।

ਜੋ ਦੇਂਦਾ ਹੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਜੇ ਸੱਭ ਨੂੰ ਤੂੰ ਦੇਂਦਾ

ਤਾਂ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਇਹ ਲੀਰੋ ਲੀਰੀ ਨਾ ਹੁੰਦੀ।

ਜੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚਾਨਣ ਦਾ ਆਸ਼ਕ ਬਣਾਉਂਦਾ
ਬੁਝੇ ਦੀਵਿਆਂ ਨੂੰ ਪੰਜੀਰੀ ਨਾ ਹੁੰਦੀ।

ਨਾ ਪਰਵਾਸ ਹੁੰਦਾ ਜੇ ਧਰਵਾਸ ਦਿੰਦਾ
ਤਾਂ ਰਾਹਵਾਂ ਚ’ ਰੁਲ ਕੇ ਅਖੀਰੀ ਨਾ ਹੁੰਦੀ।

ਗ਼ਜ਼ਲ

ਗੁਰਦੀਪ ਸਿੰਘ

ਯਾਦਾਂ ਦੇ ਜੇ ਕਰ ਸਹਾਰੇ ਨਾ ਹੁੰਦੇ।
ਗੁਜਾਰੇ ਜੋ ਦਿਨ ਉਹ ਗੁਜ਼ਾਰੇ ਨਾ ਹੁੰਦੇ।

ਨਾ ਅੰਬਰ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਨਾ ਤਾਰੇ ਹੀ ਹੁੰਦੇ।

ਓਹਦੀ ਟੇਕ ਤੇ ਜੇ ਕਰ ਸਾਰੇ ਨਾ ਹੁੰਦੇ।

ਥਲਾਂ ਵਿੱਚ ਬਣਾਂ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਭਟਕਦਾ ਨਾ

ਜੇ ਗਰਦਸ਼ ਚ’ ਮੇਰੇ ਵੀ ਤਾਰੇ ਨਾ ਹੁੰਦੇ।

ਕਦੇ ਠੇਲ੍ਹਦਾ ਨਾ ਸਮੁੰਦਰ ਚ’ ਬੇੜੀ
ਜੇ ਲਹਿਰਾਂ ਦੇ ਮੈਨੂੰ ਇਸ਼ਾਰੇ ਨਾ ਹੁੰਦੇ।

ਨਾ ਰਾਹਵਾਂ ਦੇ ਬਣਦੇ ਅਸੀਂ ਰਾਹਗੁਜ਼ਰ ਹੀ
ਜੇ ਰਸਤੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸੰਵਾਰੇ ਨਾ ਹੁੰਦੇ।

ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਸਜਾ ਕੇ ਅਸੀਂ ਬੈਠ ਜਾਂਦੇ
ਜੇ ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਆਪਾਂ ਵੀ ਮਾਰੇ ਨਾ ਹੁੰਦੇ।

ਝਨਾ ਦੇ  ਹਵਾਲੇ ਨਾ ਹੋਣੀ ਨੂੰ ਕਰਦੇ
ਝਨਾ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਕਿਨਾਰੇ ਨਾ ਹੁੰਦੇ।